Δε βουτάμε ΠΟΤΕ ΧΩΡΙΣ ΖΕΥΓΑΡΙ. Το ζευγάρι από πάνω και όχι μόνο…….πρέπει να ξέρει. Να ξέρει πότε να τραβάει το χαλινάρι, να ξέρει να προλαβαίνει, να ξέρει στην χειρότερη να χειρίζεται περιστατικό υποξίας..
Είναι πολύ άδικο να χάνονται τέτοια παλικάρια για μια επιπολαιότητα και την χάρη ενός ψαριού….ακούτε ;…..
Για τον Παύλο όλα τέλειωσαν κάπου στον Μαρμαρά Χαλκιδικής στην Αλατομπάρα στα 18 μέτρα. βάθος, έπαθε υποξία στο καρτέρι μιας συναγρίδας …….γιατί όπως όλα τα παιδιά στην ηλικία του παρασύρθηκε απ τον ενθουσιασμό του και ξεπέρασε τις δυνατότητες του. Εκείνη τη στιγμή όμως άρχιζε το μαρτύριο του Κώστα του ζευγαριού του που απεγνωσμένα άρχισε να τον ψάχνει, ενώ λίγο αργότερα άρχιζε το μαρτύριο της μάνας και όλων των δικών του.
Εύχομαι να είναι το τελευταίο περιστατικό ……αλλά δεν το πιστεύω.
Όσο υπάρχει αγνοία για κάτι τόσο σοβαρό απλά θα επαναλαμβάνουμε ευχές.
Παυλάρα εμείς θα σε θυμόμαστε για το καλό μας.
Εσύ …………….
