Η πολυμορφικότητα δεν είναι προνόμιο μόνο των αυτοκίνητων. Ένας εξελικτικός εγκέφαλος προσαρμόζει την φαντασία του, στο χρηστικό του πράγματος κι έτσι το αποτέλεσμα μπορεί να είναι εκθαμβωτικό όσο μια καράφλα.
Ο λόγος γίνεται για την σταυροκατσαβιδάτη την αυλακωτή κατά πρώτο λόγο αλλά και την ξαδερφούλα της την κοπιδοειδή την ίσια.
Δεν ξέχασα φυσικά ότι μιλάμε για αιχμή βέργας και όχι για εργαλειοθήκη και γι αυτό επανέρχομαι στην τάξη. Η περί της οποίας ο λόγος φωτο (1) και η παραλλαγή της φωτο ( 2 ) συνδυάζει υψηλότερη διατρητική ικανότητα από αυτήν της κοινής κωνικής για δυο βασικούς λόγους. Ένας είναι η μικρότερη επιφάνεια τριβής, αφού κατά την διείσδυση το σώμα του ψαριού δεν ακολουθεί τις αυλακώσεις. Ο βασικότερος όμως λόγος είναι ότι το νερό που εμπεριέχεται σε αυτές ανεβάζει τον συντελεστή ολίσθησης, ο όποιος σε κάποιες περιπτώσεις έρχεται να καλύψει ως ένα βαθμό την μειωμένη ορμή που για διαφόρους λόγους μπορεί να έχει μια βέργα .
Η κατασκευή της είναι πολύ εύκολη και δεν απαιτεί ιδιαίτερη τεχνική παρά μόνο λίγο
σταθερό χέρι. Η γωνία της αιχμής θα πρότεινα να είναι φυσιολογική με μια πολύ μικρή τάση κύρτωσης, ενώ ο αριθμός των αυλακώσεων προτείνω να είναι τέσσερις. Βασικό εργαλείο είναι ένας ρυθμιζόμενος γωνιακός τροχός σφιγμένος πάνω στην μόρσα. Πάνω του φοράμε έναν δίσκο λείανσης για ανοξείδωτα και στον οποίο όπως έχουμε ξαναπεί πιέζουμε ελαφρά, γρήγορα και περιστροφικά ενώ αφήνουμε μεγάλα μεσοδιαστήματα μεταξύ των προσπαθειών. Έτσι δίνουμε το βασικό σχήμα στην αιχμή ,ενώ στη συνέχεια χρειαζόμαστε και έναν δίσκο κοπής για ανοξείδωτα με τον οποίο θα δημιουργήσουμε τις αυλακώσεις φωτο (3). Κατόπιν φινιρούμε ξανά με μια γρήγορη στροφή πάνω στον λειαντήρα για να φύγουν τα γρέζια και έτοιμο το εργαλείο.
Όσο για την ξαδερφούλα της την κοπιδούλα φωτο ( 4 ) σκεφτείτε πόσο χρησιμότερο και αποτελεσματικότερο θα μπορούσε να είναι αυτό το σχήμα σε μια άφτερη. Φανταστείτε την τομή που προκαλεί σε οποιοδήποτε ζωτικό όργανο, ακόμη και σε κόκαλο μειώνοντας έτσι δραστικά τον χρόνο αγωνιάς του βραχομένου ροφού .Η κατασκευή της είναι πολύ εύκολη αφού δεν απαιτούνται κινήσεις ακριβείας . Καταρχήν σφίγγουμε την βέργα στην μόρσα και στη συνέχεια πλανάρουμε την βέργα με γρήγορες πιέσεις παλινδρομώντας και αφήνοντας αρκετό χρόνο μεταξύ τον επαναλήψεων ούτως ώστε να μην κάψουμε το μέταλλο.
Προσοχή χρειάζεται στην κίνηση του τροχού ο όποιος πρέπει να είναι «κλειδωμένος» στα χέρια, τα χέρια «κλειδωμένα» στο σώμα ,ενώ η παλινδρομική κίνηση επιτυγχάνεται με ολόκληρο το σώμα και την βοήθεια τον ποδιών φωτο (4). Δεν θα ήταν περιττό να υπενθυμίσω τα μέτρα ασφάλειας ( γάντια, γυαλιά και σωστή φορά κοπής) χωρίς τα οποία δεν ξεκινάμε καμιά τέτοιου είδους εργασία..
Τέλος όπως πάντα η ώρα της αλήθειας. Η αιχμή στο όπλο, το όπλο στον μηχανισμό φωτο (5) το μπουτόν αυτόματης όπλισης σε λειτουργία το μπουτόν της σκανδάλης πιέζεται και η βέργα εκτοξεύεται για να καρφωθεί στον στόχο για να μας δώσει το καρτελάκι της με το βάθος που έπιασε φωτο (6). Αφού η διαδικασία επαναλήφτηκε τρεις φόρες η βέργα κατάφερε τα ξεμυτίσει κατά μέσο όρο 12 εκατοστά από τα 10 εκατοστά πάχους του στόχου δίνοντας μια αρκετά ικανοποιητική διάτρηση.
