Το έργο αρχίζει συνήθως ύστερα από μια αψιμαχία με κάποιο πέτρωμα αλλά και μετά από μια προσπάθεια να εξημερώσεις ένα μανιασμένο θηρίο. Σπανιότερα αλλά καθόλου απίθανο είναι να την κάνεις εσύ την ξερή πάνω στην προσπάθεια σου να ξεβραχώσεις την βέργα σου είτε έχει ψάρι επάνω, είτε όχι. Σε κάθε περίπτωση λοιπόν αυτός που φταίει, είσαι εσύ. Όμως αυτός που την πληρώνει, δεν είσαι μόνο εσύ και η τσέπη σου.
Όταν την έχεις στραβιά
τότε ή παίρνεις ψάρια που δεν σημάδευες ή τα χτυπάς εκεί που δεν ήθελες.
Αποτέλεσμα είναι οι άσκοποι τραυματισμοί ,τα άδικα σκοτωμένα θηράματα , που ποτέ δεν θα γευτείς ,αλλά κι ένας πληγωμένος εγωισμός που ζητάει εκδίκηση από αυτόν που σου πούλησε το όπλο.
Αντί λοιπόν να ψάχνουμε κεφάλι η ακόμα και βράχο για να κάνουμε το όπλο μας ορθή γωνία μήπως θα έπρεπε να μελετήσουμε τα συμπεράσματα αυτού του τεστ για να δούμε πια είναι τα ανεκτά όρια μιας παραμόρφωσης. Έτσι δεν θα χρειάζεται να φυτέψουμε ντοματιές κάθε φορά για να τις χρησιμοποιήσουμε.
Ξεκινώντας από την απόλυτη ευθεία την οποία ως γνωστόν ορίζουν δυο σημεία. Θεωρούμε ότι κάποιο μη συνεργάσιμο ψαρί κατάφερε να την κάνει τεθλασμένη .Όμως είναι τόσο ανεπαίσθητη η καμπύλο γωνία που προξένησε ώστε το αισθητήριο της όρασης υπό τις συγκεκριμένες συνθήκες δεν είναι ικανό να τηνεντοπίσει.
Αμέριμνοι λοιπόν και γεμάτοι αυτοπεποίθηση την κουμπώνουμε και περνούμε θέση για την επόμενη συνάντηση. Βεβαία η αντίδραση της βέργας θα είναι διαφορετική σε κάθε περίπτωση .Όπως για παράδειγμα αλλιώς θα τροχοδρομήσει αν πονέσει στον πείρο αλλιώς στη μέση κι αλλιώς στα πίσω της. Ευτυχισμένοι είμαστε μόνο όταν δεν το ξέρουμε ,κάτι σαν το κέρατο να πούμε. Όταν όμως το μάθουμε κι όπως πάντα το μαθαίνουμε τελευταίοι ,η αυτοπεποίθηση κάνει ότι δεν μας ξέρει. Στην περίπτωση λοιπόν που δεν έχουμε αντιληφτεί τίποτε και είναι το πιο πιθανό όταν οι βολές μας είναι κοντινές, όλα πάνε μια χαρά. Στην πρώτη όμως μακρινή τουφεκιά και μάλιστα υπό ιδανικές συνθήκες θα ήταν καλύτερα η κάμερα να κοιτάξει στα σένα παρά στο ψάρι.
Τώρα θα μου πεις και τι καινούριο ήρθες να μας πεις ρε καρντάση ,αυτά τα ξέρουμε.
Αυτό που δεν ξέρουμε είναι πότε και μετά από πια όρια αρχίζουμε να φυτεύουμε ντοματιές .
Να σας πω λιπών τι έκανα για να μάθω εγώ αλλά και να το μοιραστώ με σας.
Πήρα σε πρώτη φάση ένα μεγάλο μάτσο από σταβιές βέργες 6,5mm 140cm τις οποίες μαζεύω απτούς αγαπητούς πελάτες μου όταν τις αλλάζουν και λυπάμαι να τις πετάξω. Αυτές είναι από εκείνες που έχεις αποχρώσεις, ενδείξεις αλλά όχι αποδείξεις για την ένοχη τους .Στις περισσότερες μάλιστα απ αυτές έχουν ξαναγίνει επανειλημμένα προσπάθειες για να έρθουν στον ίσιο δρόμο και απαλλαχτήκαν λόγο αμφιβολιών. Στο τέλος όμως κατέληξαν εκεί που έπρεπε. Ανέβηκα λοιπόν τα σκαλιά για το δοκιμαστήριο κρατώντας δυο όπλα, ένα συμβατικό 100 άνευ κατά μήκος οδηγού κι ένα μπιμπελό του Χωριατάκη πάλι 100 με οδηγό.
Κάποιες απ τις βέργες δεν θα με χαλούσαν και πολύ να τις ψάρευα στ’αλήθεια ,όμως για κάποιες άλλες ύπουλες είχα πολύ μεγάλη περιέργεια να τις δω εν δράση.
Προτεραιότητα λοιπόν στους ασθενέστερους για το μηχάνημα δοκιμών και πρώτο μπαίνει το συμβατικό με ένα ζευγάρι 17,5άρια. Η βέργα είναι πληγωμένη μπροστά στον πείρο με ελαφριά κλήση κάπου 2-3’μοιρες και ελαφρώς τσαλακωμένο φτερό όπως δηλαδή οι περισσότερες 115 στα 75αρια μας. Οι βολές που επέλεξα να κάνω είναι στα 2 μέτρα και αμέσως μετά στα 3.50 μετράμε βάση τα αποτυπώματα που άφησε μια καινούρια βέργα και μετά από πολλαπλές προσπάθειες αποτυπωθήκαν οι αποκλίσεις που φωτογραφίζονται στους έξι στόχους που βλέπετε. Παρατηρούμε ότι η ελαφριά κλίση μπροστά δεν επηρεάζει ουσιαστικά όταν πρόκειται για κοντινές τουφεκιές ενώ μακριά προλαβαίνει να λειτουργήσει σαν φλαπς. Αντίθετα ένας τραυματισμός στην μέση της βέργας καταστρέφει την βολή και μάλιστα ακόμη και σε κοντινές αποστάσεις .Η συγκεκριμένη πάθηση προκαλείται συνήθως όταν ξεβραχώνουμε μια βέργα όπως πρωτοείπαμε η όταν δαμάζουμε κάτι βαρύ και είναι ύπουλη γιατί δεν εντοπίζεται εύκολα. Γι αυτό πρέπει να την ελέγχουμε κάθε φορά που υποψιαζόμαστε κακή χρήση. Ο ποιο εύκολος τρόπος είναι να την περιστρέψουμε ακουμπώντας την μύτη της σένα σταθερό σημείο ενώ συγχρόνως παρατηρούμε υπό οξεία γωνία τις παράκεντρες μετατοπίσεις της. Και εμείς θα γλυτώσουμε από άσκοπο εκνευρισμό και το ψαράκι θα καταλήξει στην σχάρα μας κι όχι στα σαγόνια καμιάς σμέρνας.
Όσο για τις ιώσεις της ουράς αυτές είναι σπανιότερες αλλά καμία φορά και επικίνδυνες αφού μπορεί μετά από επανελεγμένη επαναφορά να σπάσει στα δυο κατά την φόρτιση.
Και πάμε λοιπόν στα δύσκολα .Αρκετές άπνοιας έκανε το λιανοτούφεκο, ώρα να δούμε τη δύναμη να παραμορφώνει τις ατσαλόβεργες .Όταν αμέτρητα G τανούν να τινάξουν την ουρά μπροστά ενώ η αιχμή δεν το έχει καταλάβει ακόμα και εννοεί να μείνει πίσω αγνοώντας για λίγο τι συμβαίνει. Κάτι σαν τα καρτούν που φεύγουν τα πόδια πρώτα κι ύστερα ακολουθεί το σωμα παθαίνουν οι στραβοκάνες κι αφού πάρουν τα πρώτα εκατοστά ανοίγουν τα μάτια και προσπαθούν να καταλάβουν πια θα είναι η αποστολή τους .Τα σκίτσα στα οποία αποτυπώνεται η σύγχυση της βέργας είναι αποκαλυπτικά. Αποδεικνύεται λοιπόν ξεκάθαρα ότι όσο μεγαλύτερη ισχύς τόσο μεγαλύτερη παραμόρφωση προκαλείτε στην βέργα και τόσο μεγαλύτερη διασπορά αλλά και απόκλιση θα έχουμε από την ιδανικότερη μιας καινούριας βέργας. Λέω καινούργιας και όχι ίσιας γιατί το ίσια είναι λίγο υποκειμενικό .
Πολλές φόρες θεωρούμε ίσια τη βέργα μας και μπορεί να είναι και στην πραγματικότητα. Όμως εάν αυτό έχει επιτευχτεί μετά από παρέμβαση τότε είναι πολύ πιθανό να έχει μια ακατανόητη διασπορά. Αυτό έχει παρά πολλές φόρες αποπροσανατολίσει όταν προσπαθώ να εντοπίσω κάθε φορά το πρόβλημα κάποιου όπλου. Ίσως οι ανοχές του μετάλλου μεταβάλλονται μονόπαντα κατά την επαναφορά του και δεν είναι συμμετρικές οι αντοχές της κατά την εκτόνωση. Όταν λοιπόν διαπιστώνουμε κάτι τέτοιο και αυτό γίνεται μόνο επί σταθερού στόχου πρέπει να ελευθερώσουμε τα καβούρια απ την τσέπη μας γιατί αλλιώς θα δαγκώσουν την αυτοπεποίθησή μας .
Κάτι που δεν αποτυπώνω καθόλου όμως στην αναφορά μου είναι η διάτρηση ανά περίπτωση καθώς επίσης και η έντονη σε κάποιες περιπτώσεις πλαγιολίσθηση της βέργας ως προς τον άξονα της πραγματικής της πορείας. Απλά και μόνο αυτό γίνεται για να εστιάσουμε καλύτερα στην ευθυβολία. Πληροφοριακά θα σας πω ότι η ελαφρά στραβή μύτη δεν έπεσε αισθητά σε δύναμη ενώ αυτές που πονούσαν στην κοιλιά είχαν απελπιστικές διάφορες .Όσο για την πλαγιολίσθηση σε κάποιες περιπτώσεις θα μπορούσε ένα ψάρι να χτυπηθεί άνετα με το μέσον της βέργας και όχι με την αιχμή της.
Γενικό συμπέρασμα : Το θέμα είναι βαθιά ηθικό και οικολογικό αλλά και με οικονομικές προεκτάσεις .Γι αυτό όπως και για αλλά θέματα που σας απασχολούν και θέλετε την λύση τους μπορείτε να απευθύνεστε στέλνοντας email στο info@mpekas.gr.
